Τσίπρας και Ανδρουλάκης δεν συναγωνίζονται μόνο για το ποιος θα βρεθεί στη δεύτερη θέση στις εκλογές. Συναγωνίζονται και για το ποιος θα γράψει τις περισσότερες λευκές σελίδες στην ιστορία των κομμάτων τους. Συμπίπτουν και σε κάτι ακόμη: Προσπαθούν να γράψουν τις λευκές τους σελίδες βγάζοντας μπροστά «νέα πρόσωπα», που είτε δηλώνουν πως «τότε» δεν είχαν γεννηθεί, είτε αγνοούν πλήρως την ιστορία του κόμματος που κλήθηκαν να υπηρετήσουν.
Αλλά η παράσταση είναι κακή και το μακιγιάζ κρατά λίγο. Το μακιγιάζ του ΠΑΣΟΚ πάλιωσε και έχει «σπάσει». Και το μακιγιάζ του κόμματος Τσίπρα - διότι ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θα απολογείται - είναι πολύ φρέσκο. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία κινδυνεύει να λιώσει πρόωρα.
Οι νεοσσοί του ΠΑΣΟΚ - στους οποίους προσπάθησε να συμπεριληφθεί και ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης - έχουν ήδη υποχρεωθεί να ανακρούσουν πρύμναν ή να αποσυρθούν, διότι ουδείς ενδιαφέρεται για την χρονολογία γέννησής τους. Πολύ περισσότερο που δεν αποκηρύσσουν συλλήβδην το παρελθόν, αλλά κάνουν επιλεκτική χρήση του. Και όταν στριμώχνονται, συνομολογούν ότι τιμωρήθηκαν, αλλά τώρα έχουν έλθει οι… άφθαρτοι!
Τα δε «φρέσκα» πρόσωπα του πολυμελούς επικοινωνιακού επιτελείου του Τσίπρα, με πρώτη την «πρώτη», την εκπρόσωπο δηλαδή, δεν θα καταφέρουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους.
Μέχρι στιγμής, η κ. Κουφονικολάκου μοιάζει με ένα αλαζονικό ρομπότ, το οποίο έχει εφοδιαστεί με συγκεκριμένες πληροφορίες, με αποτέλεσμα από την επιχειρηματολογία της να απουσιάζουν τα πραγματικά στοιχεία επί των οποίων, αργά ή γρήγορα, θα αναγκαστεί να απαντήσει.
Οι λευκές σελίδες του ΠΑΣΟΚ
Όλες οι εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την μακρά περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ μιλούν για παράνομες πληρωμές, απευθείας αναθέσεις, κατατμήσεις έργων, παράνομες συνθέσεις των επιτροπών διεξαγωγής διαγωνισμών, παράνομες αποζημιώσεις, παράνομες επιχορηγήσεις, διαγωνισμούς με παραλείψεις και ασάφειες, παραλείψεις τήρησης νομίμων προθεσμιών, παραβάσεις καθήκοντος, υπερωρίες που ξεπερνούσαν τις εργάσιμες ημέρες, πλαστά έγγραφα, ψευδείς βεβαιώσεις, παθητική δωροδοκία και άλλα πολλά.
Τα μεγάλα σκάνδαλα (Χρηματιστήριο, Κτηματολόγιο, πρόστιμα για αγροτικές επιδοτήσεις, υποκλοπές, εξοπλιστικά, υπερτιμολογήσεις έργων) καλύφθηκαν από την θεσμοθετημένη διαφθορά:
Με το νόμο 2178/1993, το αδίκημα της απιστίας περί την υπηρεσία μετετράπη από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Με το νόμο 2446/1996, άρθρο 16, καθιερώθηκαν ευρύτατες παρεκκλίσεις από την γενική περί προμηθειών νομοθεσία και επέτρεψαν σειρά φωτογραφικών αναθέσεων, προγραμματικών συμφωνιών και προμηθειών σε τιμές ακόμη και διπλάσιες από τις ισχύουσες διεθνώς.
Με το νόμο 2522/1997, άρθρο 4, επετράπη η μη εκτέλεση ακόμη και αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων που ακύρωναν παράνομες αναθέσεις δημοσίων συμβάσεων.
Με το νόμο 2576/1998 υιοθετήθηκε ο περίφημος «μαθηματικός τύπος» στην επιλογή των αναδόχων δημοσίων έργων. Ο νόμος «πάγωσε» τον Ιούλιο 2003, όταν ήλθε η ευρωπαϊκή απανταχούσα, σύμφωνα με την οποία με τον μαθηματικό τύπο αλλοιωνόταν ο υγιής ανταγωνισμός και αποκλείονταν οι κοινοτικοί διεκδικητές από τα μεγάλα έργα.
Με το νόμο 2843/2000 αφαιρέθηκε από την εισαγγελική αρχή η δυνατότητα διενέργειας ανάκρισης, προανάκρισης ή προκαταρκτικής εξέτασης για πιθανολογούμενα αδικήματα στο Χρηματιστήριο, παρά μόνο αν υπήρχε άδεια του Δικαστικού Συμβουλίου.
Με το νόμο 2790/2000 παραγράφηκαν όλες οι δικαστικές και πειθαρχικές διώξεις υπαλλήλων των ελληνικών προξενείων που χορηγούσαν παράνομα βίζες παλιννόστησης.
Με το νόμο 2954/2001, άρθρο 3 τέθηκε σε ισχύ πολύ ευνοϊκή φορολογική ρύθμιση για τους μεγαλοεργολάβους ιδιωτικών και δημοσίων τεχνικών έργων. Φορολογούνταν με συντελεστή 17,5% σε κάθε περίπτωση, πρακτικά δηλαδή πλήρωναν φόρο μειωμένο κατά τουλάχιστον 50%.
Με φωτογραφική τροπολογία (Φεβρουάριος 2002) απηλλάγησαν όλα τα μέλη των Δ.Σ. των υπερχρεωμένων ΔΕΚΟ της προηγούμενης εικοσαετίας για πράξεις ή παραλείψεις τους οι οποίες ζημίωσαν τις ΔΕΚΟ.
Με το νόμο 3220/2004 δόθηκε η δυνατότητα σε μεγαλοσχήμονες που κρύβονταν πίσω από υπεράκτιες εταιρίες ακινήτων να νομιμοποιήσουν τα κεφάλαια που διέθεσαν για να αποκτήσουν τα συγκεκριμένα ακίνητα χωρίς καμιά φορολογική επιβάρυνση.
Με την συνταγματική αναθεώρηση (άρθρο 86, παρ. 3), εξασφαλίστηκε το ακαταδίωκτο για όλα τα σκάνδαλα πριν από τις εκλογές του 2000 (Χρηματιστήριο, Κτηματολόγιο, Κηφισός).
Κάθοδος από το τρένο του ΑΣΕΠ
Ο νόμος για το ΑΣΕΠ (2190/1994), καταστρατηγήθηκε 49 φορές μόνο μέσα στο 1994, με συνεχείς τροποποιήσεις που οδήγησαν στην παραίτηση του εμπνευστή του, Αν. Πεπονή.
Μέχρι το 2003 μεγάλοι τομείς του δημοσίου τομέα είχαν εντελώς κατεβεί από το τρένο του ΑΣΕΠ.
Σύμφωνα με την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για τις προσλήψεις κατά την περίοδο 1994-2004: Το 2000 (εκλογικό έτος), εννέα στις δέκα προσλήψεις έγιναν κατά παράβαση του νόμου Πεπονή για το ΑΣΕΠ, ενώ κατά την προηγηθείσα δεκαετία επτά στους δέκα διορισμούς ελέγχονταν για τη νομιμότητά τους.
Σύμφωνα με την έκθεση του ΑΣΕΠ για το 2000, μόνο το 20% των φορέων που είχαν ελεγχθεί είχαν ακολουθήσει τη νόμιμη διαδικασία! Η έκθεση του ΑΣΕΠ για το 2003, μιλούσε για παράνομες προσλήψεις και συνολικούς διορισμούς 41.909 ατόμων.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι περισσότερες προσλήψεις έγιναν τα έτη 1995,1996, 2000, 2002 και 2003, ενώ το 2001 υπήρξε η χρονιά που εμφάνισε περισσότερες (156.471) προσλήψεις ακόμη και από το ολυμπιακό 2004!
Από 1/1/2004 ως 6/3/2004 (δηλαδή ακριβώς την παραμονή των εκλογών) προσελήφθησαν 12.608 άτομα, από τα οποία οι 2.364 μόνιμοι.
Σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Προσωπικού του υπουργείου Εσωτερικών από το 1994 ως το 2004 έγιναν 213.250 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, στις οποίες πρέπει να προσθέσουμε 526.875 συμβασιούχους και 633.607 εποχικούς.
Από το 1994 μέχρι το 2005 πραγματοποιήθηκαν 422.038 προσλήψεις για τις διαδικασίες των οποίων το ΑΣΕΠ είχε τη δυνατότητα να εκφράσει γνώμη. Από αυτές, αν εξαιρέσουμε τους διαγωνισμούς για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, η πολιτεία επέλεξε την αδιάβλητη διαδικασία των γραπτών διαγωνισμών για να προσλάβει μόλις 14.004 εργαζόμενους!
Οι εγκρίσεις έκτακτου προσωπικού από το 1996 ως το 2004 αντιπροσώπευαν το 85,1% σε σχέση με τις τακτικές προσλήψεις (14,9%).
Το 1981 ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων (στενός δημόσιος τομέας) ήταν 327.000 και το 2004 το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε 596.000 δημοσίους υπαλλήλους, με μεγαλύτερη αύξηση σε διοικητικούς και όχι απασχολούμενους στις ανάγκες του κοινωνικού κράτους.
Και τελικά, δέκα χρόνια μετά την δημιουργία του θεσμού, από το ΑΣΕΠ εξαιρούνταν (ΦΕΚ 252, 12 Νοεμβρίου 2008): Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας και Βουλής, δικαστικοί λειτουργοί, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ιατροδικαστές, εκπαιδευτικό ή διδακτικό προσωπικό ΑΕΙ και ΤΕΙ, προσωπικό ερευνητικών ιδρυμάτων, στρατιωτικοί, ΕΥΠ, διπλωματικοί, ιατρικό προσωπικό ΕΣΥ, προσωπικό νομικών προσώπων Εκκλησίας, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, τεχνίτες υψηλής εξειδίκευσης, ΔΕΘ, εποχικό προσωπικό ΕΛΤΑ, πιλότοι κλπ., μετακλητοί υπάλληλοι, ΟΚΑΝΑ, ΚΕΕΛ, ΚΕΘΕΑ, Ψυχιατρικά νοσοκομεία, Τοπικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων, οι εισαγόμενοι στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τα λοιπά και τα λοιπά.
Οπότε, τι θέλει να μας πει ο κ. Ανδρουλάκης όταν διακηρύσσει πως «το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις»;
Οι λευκές σελίδες Τσίπρα
Το επιχείρημα του Αλέξη Τσίπρα (και όλων των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ) είναι πως δεν μπόρεσαν να τηρήσουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους, διότι υποχρεώθηκαν να κινηθούν εντός των μνημονίων.
Το επιχείρημα απορρίπτεται, διότι στον λαό επί τέσσερα τουλάχιστον χρόνια έλεγαν πως «η τρόικα τελειώνει», τα μνημόνια θα καταργούνταν και θα ήταν «ντάλα μεσημέρι», δεν θα υπέγραφαν τίποτε, δεν θα έπαιρναν νέο δάνειο και πως ένα μόνο πρόγραμμα θα εφαρμοζόταν, το… πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Φυσικά, έφεραν το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, υποθηκεύοντας το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια και φορτώνοντάς μας με νέο δάνειο της τάξης των 100 δις.
Ο κ. Τσίπρας είχε υποσχεθεί ότι θα έσωζε συντάξεις και ΕΚΑΣ και κατέληξε να προχωρήσει σε 13 διαφορετικές μειώσεις συντάξεων και να καταργήσει όχι μόνο το ΕΚΑΣ, αλλά και τις συντάξεις από τις χήρες και τα ορφανά (ν. 4387/2016).
Είχε κηρύξει τον πόλεμο για τη «μικρή ΔΕΗ», αλλά κατέληξε να ιδιωτικοποιήσει ολόκληρη τη ΔΕΗ (το 49%, ενώ από το υπόλοιπο 51% το 17% βρισκόταν ήδη στο ΤΑΙΠΕΔ).
Στήριξε την προεκλογική του εκστρατεία στο mail Χαρδούβελη, με μέτρα ύψους 980 εκ ευρώ και τελικά υπέγραψε μέτρα ύψους 13 δις ευρώ.
Έλεγε ότι θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ και τελικά όχι μόνο τον διατήρησε, αλλά κατήργησε και όσες απαλλαγές υπήρχαν.
Έλεγε ότι θα θεσμοθετούσε αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ και τελικά προχώρησε σε αύξηση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων από το 26% στο 29% (για τους αγρότες από 13% στο 26%), αύξηση της προκαταβολής φόρου από 27,5% (αγρότες) και 55% (περισσότερες επιχειρήσεις) στο 75% και τελικά στο 100%, αύξηση του φόρου από ενοίκια στο 15% (από 11%) για εισοδήματα κάτω από 12.000 και στο 35% (από 33%) για εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.
Έλεγε ότι δεν θα προχωρούσε σε καμιά αύξηση ΦΠΑ και τον αύξησε οριζόντια με μετάταξη των περισσότερων αγαθών και υπηρεσιών από τον «υπερμειωμένο» (6,5%) και «μειωμένο» (13%) στο 23%.
Έλεγε ότι θα έδινε13η σύνταξη με τη μορφή δώρου Χριστουγέννων στους συνταξιούχους κάτω των 700 ευρώ, αλλά μείωσε και την 12η σύνταξη, μέσω της αύξησης των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης (+2% στις κύριες και +6% για πρώτη φορά στις επικουρικές συντάξεις), με το νόμο 4336/2015.
Μείωσε την κατώτατη σύνταξη του πρώην ΙΚΑ από 486 σε 392,7 ευρώ, έκοψε και τα 35 ευρώ του επιδόματος συζύγου, μείωσε τις συντάξεις κατά 25% σε όσους υπέβαλαν αίτημα συνταξιοδότησης μετά τις 13 Μαΐου 2017, έκοψε το 60% της σύνταξης στους εργαζόμενους συνταξιούχους, αύξησε τις ασφαλιστικές εισφορές, μείωσε τα εφάπαξ και το αφορολόγητο, αύξησε τις εισφορές υπέρ ΟΑΕΕ.
Έλεγε ότι θα μείωνε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και τελικά μείωσε στο μισό το επίδομα πετρελαίου θέρμανσης και κατήργησε το επίδομα πετρελαίου κίνησης (diesel) για τους αγρότες.
Από τη «σεισάχθεια» ως τα «κοράκια της καταστροφής»
Έλεγε πως θα έθετε υπό δημόσιο έλεγχο τις τράπεζες, αλλά τελικά τις έκλεισε με πέντε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
Υποσχόταν «σεισάχθεια» και δημιουργία ενδιάμεσου φορέα στον οποίο θα μεταφέρονταν τα δάνεια των πολιτών, μιλώντας για «κοράκια της καταστροφής» και τελικά με δικούς του νόμους ήλθαν τα ξένα funds στην Ελλάδα, δόθηκε ασυλία στα στελέχη τους, επιβλήθηκαν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, καθώς και η επίσπευσή τους.
Συγκεκριμένα με δικούς του νόμους ο κ. Τσίπρας:
Έφερε τα ξένα funds (ν. 4354/2015) και τους επέτρεψε να έχουν έδρα και εκτός Ελλάδας (ν. 4549/2018). Με τον ίδιο νόμο επέτρεψε στις τράπεζες να ενημερώνουν τους δανειολήπτες ότι πούλησαν το δάνειό τους σε κάποιο ξένο fund με ένα απλό mail ή sms και χωρίς πια να υποχρεούνται σε 12μηνη προειδοποίηση.
Επέβαλε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (ν. 4472/2017) και την επίσπευση (από 30 σε 8 ημέρες). επανάληψης πλειστηριασμού (ν. 4512/2018).
Ανέθεσε στα «λαίμαργα funds» (ν. 4472/2017) και την διαχείριση ακινήτων, προφέροντας παράλληλα στα στελέχη τους ασυλία.
Με το ν. 4389/2016 έδωσε ασυλία στα στελέχη του υπερταμείου.
Υποσχόταν αέρα κοπανιστό, έγινε ο μεγαλύτερος φορομπήχτης
Για τον κ. Τσίπρα σύντομα θα τελειώσει άλλη μια περίοδος γενικολογίας. Και θα πρέπει να μας πει πού θα βρει τα λεφτά για το πρόγραμμά του (αφού μας πει πού βρίσκει τα λεφτά για το κόμμα του).
Γιατί την τελευταία φορά, μας είχε πει πως θα χρηματοδοτούσε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (12 δις ευρώ), παίρνοντας 3 δις από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (που απαγορευόταν), 3 δισ. από την αναδιάταξη του ΕΣΠΑ (επίσης αδύνατον), 3 δις από την… επανεκκίνηση της οικονομίας και 3 δις από τη φοροδιαφυγή. Δηλαδή, υποσχόταν αέρα κοπανιστό!
Οπότε, ο Αλέξης Τσίπρας κατέληξε να γίνει ο μεγαλύτερος φορομπήχτης όλων των εποχών:
Αύξησε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 22% και τον ΦΠΑ στο 24%, εκτοξεύοντας την τιμή του.
Μείωσε το επίδομα θέρμανσης από το 0,35 ευρώ το λίτρο, αρχικά στο 0,25 ευρώ το λίτρο και στη συνέχεια στο 0,125 ευρώ το λίτρο.
Μείωσε κατά 50% τον αριθμό των δικαιούχων θεσπίζοντας «κόφτη» που απέκλειε ανθρώπους που λάμβαναν το επίδομα θέρμανσης τα προηγούμενα χρόνια.
Αύξησε τον Φ.Π.Α. στη διαμονή από το 6,5% στο 13%.
Αύξησε τον Φ.Π.Α. στην εστίαση από το 13% στο 24%.
Αύξησε τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία από το 6% στο 13%.
Επέβαλε νέο ειδικό φόρο διανυκτέρευσης σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Αύξησε τον ΕΝΦΙΑ σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Αύξησε τον φορολογικό συντελεστή για τις επιχειρήσεις από το 26% στο 29%.
Αύξησε την προκαταβολή φόρου στο 100%.
Αύξησε τους φόρους στα καύσιμα, στον καπνό, στην μπύρα, στο κρασί, στον καφέ, στα εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Αύξησε τον ΦΠΑ στα φάρμακα από το 6% στο 13% σε 7 κατηγορίες, εκ των οποίων τα μισά νοσοκομειακά.
Εκτόξευσε στο 26% τον φορολογικό συντελεστή των αγροτών από το κατοχυρωμένο από την προηγούμενη κυβέρνηση 13%.
Για πρώτη φορά οι αγροτικές ενισχύσεις και επιδοτήσεις φορολογήθηκαν το 2015 (μετά την «ηρωική διαπραγμάτευση») από το πρώτο ευρώ με φορολογικό συντελεστή από 22% έως και 45%, με ταυτόχρονο υπερδιπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών, με τον ΦΠΑ στο 24% και με κατάργηση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης του πετρελαίου για αγροτική χρήση, με εισφορά αλληλεγγύης 2,2 έως 10% και προκαταβολή φόρου 100%.
Μερικές ακόμη «μεγάλες επιτυχίες»
Προς ενημέρωση του φιλοθεάμονος κοινού, που παρακολουθεί τις «ενημερώσεις» της κ. Κουφονικολάκου, συνοψίζω:
Μόνο το 2017 ο κ. Τσίπρας επέβαλε συνολικά μέτρα ύψους 2,7 δις ευρώ. Συνολικά από το 2015 ως το 2018 επέβαλε μέτρα ύψους 9,4 δισ. ευρώ. Για το 2019 και το 2020 επέβαλε μέτρα 5,1 δισ. με τη μείωση του αφορολογήτου και τις περικοπές των συντάξεων. Συνολικός λογαριασμός Τσίπρα – Καμμένου… 14,5 δις.
Ο κ. Τσίπρας όχι μόνο έκλεισε τις τράπεζες, επέβαλε capital control, έβαλε την οικονομία στον γύψο και σίγουρα οι αγορές δεν χόρεψαν στον ρυθμό των νταουλιών του, αλλά «πέτυχε» και τα ακόλουθα:
Παρέλαβε τις αξιολογήσεις των διεθνών οίκων στο Β (ήδη από τον Μάιο του 2014) και τις γκρέμισε στο CCC, δηλαδή στα σκουπίδια.
Παρέλαβε το οικονομικό κλίμα στις 103,7 μονάδες (Ιούνιος 2014) και 102,7 (Νοέμβριος 2014) και το γκρέμισε (τον Ιούλιο 2015) στις 81,3 μονάδες.
Παρέλαβε το ΑΕΠ στα 178,6 δισ. το 2014 και το έριξε στα 176,3 δισ. το 2015 και στα 174,2 δισ. το 2016 για να το πάει στα 177,7 δισ. το 2017, δηλαδή κάτω από το 2014.
Παρέλαβε τις καταθέσεις στα 160 δισ. και τις έριξε στα 120 δισ.
Έριξε τον βιομηχανικό τζίρο κατά 10,4% από τον Ιανουάριο ως τον Δεκέμβριο του 2015.
Τον Οκτώβριο του 2016 (στοιχεία ΕΡΓΑΝΗ) «πέτυχε» αρνητικό ρεκόρ 15ετίας στην απώλεια θέσεων εργασίας, καθώς μόνο μέσα στον Οκτώβριο χάθηκαν 82.810 θέσεις εργασίας. Ήταν η μεγαλύτερη απώλεια θέσεων εργασίας από το 2001!
Παρέλαβε τις εισαγωγές στα 30 δισ. και τις πήγε στα 50 δισ., προκαλώντας ένα θηριώδες εμπορικό έλλειμμα.
Παρέλαβε τα εισοδήματα των νοικοκυριών στα 120,3 δισ. και τα έριξε στα 102 δισ.
Παρέλαβε τα έσοδα από τον τουρισμό στα 16,9 δισ. (με 24,3 εκ. τουρίστες) και τα έριξε στα 14,6 δισ. (το 2017 με 27,2 εκ. τουρίστες).
Για να βγει από το δικό του μνημόνιο, δεσμεύθηκε για υπερπλεονάσματα ως το 2022 και πλεονάσματα ως το 2060.
Και στο μεταξύ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (ΕΛΣΤΑΤ) στο γ΄ τρίμηνο του 2018 οι ιδιωτικές επενδύσεις (ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου) μειώθηκαν κατά 23,2%!
Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε δάνειο μετά το 2012
Τέλος – και επειδή η κ. Κουφονικολάκου έβαλε την κασέτα για τα δάνεια των κομμάτων – να της θυμίσω ότι ο κ. Τσίπρας, τον οποίο εκπροσωπεί, έστησε τον Απρίλιο του 2016 την γνωστή εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των τραπεζών προς τα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης. Στοιχεία δεν βρήκαν, αλλά από εκείνη την Εξεταστική προέκυψε πως ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε το μοναδικό κόμμα που έλαβε δάνειο μετά το 2012 με εγγύηση την κρατική χρηματοδότηση: Το 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε δάνειο με εκχώρηση της κρατικής χρηματοδότησης ως το… 2020!
Προηγουμένως ο κ. Τσίπρας είχε βάλει το κόμμα του να καταψηφίσει το άρθρο 5 του νόμου 4304/2014, που απαγόρευε την εκχώρηση της κρατικής χρηματοδότησης για πάνω από έναν χρόνο.
Έχω κι’ άλλα νέα για την εκπρόσωπο του κ. Τσίπρα:
Στις 14/12/2010 ο κ. Τσίπρας είχε στείλει επιστολή σε τράπεζα ζητώντας να δοθεί στον ΣΥΡΙΖΑ δάνειο «κατά παρέκκλιση πιστοληπτικών κριτηρίων»!
Στις 16/3/2016 με επιστολή του προς την Εθνική Τράπεζα, ο κ. Τσίπρας ζητούσε μετάθεση πληρωμής χρεολυτικών δόσεων επί τη βάσει της υπόσχεσης για την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης που θα αύξανε την κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων. Δηλαδή είχε προαναγγείλει νομοθετική ρύθμιση που τον βόλευε!
Και βέβαια, το 1998 η ΕΑΡ, πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε το μοναδικό κόμμα που κατάφερε να κουρευτεί το 65% του δανείου του!
Συμπέρασμα: Είναι πολλές οι λευκές σελίδες, Θεώνη!
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος
