Η εισβολή 60.000 περίπου Μαροκινών από ξηρά και θάλασσα μέσα σε 24 μόνο ώρες στη Θέουτα, ισπανικό θύλακα στο Μαρόκο, αποδεικνύει πως το μεταναστευτικό – όταν δεν υπάρχουν τα γενικά προσκλητήρια τύπου ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών «αλληλέγγυων» - είναι καθαρά γεωπολιτικό ζήτημα, που όταν δεν αντιμετωπίζεται στη ρίζα του εξελίσσεται σε εφιάλτη. Αυτή τη φορά το πρόβλημα εντοπίζεται στις προβληματικές σχέσεις Ισπανίας και Μαρόκου.
Χρόνια τώρα η Ευρώπη έχει εγκαταλείψει διπλωματικά και στρατιωτικά την Αφρική στη μοίρα της και στο μαχαίρι των τζιχαντιστών. Μεγάλες χώρες – αλλά και οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ – απέσυραν τους στρατιώτες τους από τις πρώην αποικίες τους, την ώρα που έπρεπε να τις ενισχύσουν για να αντιμετωπίσουν τους τρομοκράτες που κυκλοφορούν από χώρα σε χώρα σε μια πρακτικά χωρίς σύνορα ήπειρο.
Τα πραξικοπήματα (πέντε από το 2020 ως το 2023) διαδέχονται το ένα το άλλο, οι Δυτικοί έχουν κριθεί ανεπιθύμητοι, οι τζιχαντιστές μπαινοβγαίνουν σε όποια χώρα θέλουν, σφάζουν, βιάζουν, εξανδραποδίζουν, η κλιματική κατάρρευση προκαλεί πότε ξηρασία και πότε πλημμύρες, κανένας δεν μπορεί να καλλιεργήσει ούτε ένα χωραφάκι για να ζήσει την οικογένειά του.
Το τελευταίο πραξικόπημα σημειώθηκε στη Γουινέα Μπισάου, τον Νοέμβριο του 2025, ενώ στη Σομαλία και στο Καμερούν κυριαρχούν οι τζιχαντιστές της τρομοκρατικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ.
Η Αφρική σε μια παράγραφο και το Σαχέλ του Τσίπρα
Πληθυσμοί ολόκληροι τρέχουν σαν τρελοί από τη μια χώρα στην άλλη, καθαρό νερό δεν υπάρχει, παντού λοιμοί και λιμοί, νοσοκομεία και κρίσιμες υποδομές ανατινάζονται, αδύναμα κυβερνητικά στρατεύματα παλεύουν με τους αντάρτες, οι εμφύλιοι πολλαπλασιάζονται, οι χώρες που προς το παρόν παραμένουν όρθιες συγκρούονται μεταξύ τους (βλέπε Αλγερία και Μαρόκο), άλλες φιλοξενούν εκατομμύρια προσφύγων χωρίς τις αναγκαίες οικονομικές δυνατότητες και υποδομές με αποτέλεσμα να μεταναστεύουν οι πολίτες τους (βλέπε Αίγυπτος), το Σαχέλ (αυτό που κατά τον Τσίπρα ήταν… μακριά), έφτασε στον Ατλαντικό, τα κράτη του Κόλπου της Γουινέας, φιλοξενούν περίπου 220.000 πρόσφυγες, στη Λιβερία, ο αριθμός των προσφύγων από την Μπουρκίνα Φάσο έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί από το 2025, ένοπλες ομάδες επιχειρούν στο Μπενίν, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Γκάνα και το Τόγκο, η διακίνηση και η κατανάλωση ναρκωτικών αυξάνονται ραγδαία στις παράκτιες αφρικανικές χώρες.
Τα εγκληματικά δίκτυα των διακινητών «δουλεύουν» νυχθημερόν, αλλά δεν είναι οι διακινητές αυτοί που προκάλεσαν το χάος που μόλις συνοπτικά περιέγραψα. Οι διακινητές – όπως και οι ΜΚΟ που κυκλοφορούν με σημαίες ευρωπαϊκών χωρών και μεταφέρουν κόσμο - εκμεταλλεύονται το χάος για να βγάλουν λεφτά.
Επομένως, όλα έχουν γίνει λάθος. Η ΕΕ αλλάζει την πολιτική της ανάλογα με τις πλειοψηφίες στις χώρες και στο ευρωκοινοβούλιο, στρουθοκαμηλίζει μπροστά στο πραγματικό πρόβλημα γιατί οι χώρες που γκρινιάζουν δεν αποφασίζουν να στείλουν βοήθεια και στρατό στην χειμαζόμενη Αφρική για να ηττηθούν οι τζιχαντιστές – κάτι που έκαναν στη Συρία με στοχευμένες αεροπορικές επιθέσεις. Αλλά και πώς να το κάνουν όταν τσακώνονται με τους πολίτες τους γιατί θεώρησαν πως δεν θα ξαναγινόταν πόλεμος και κατήργησαν την στρατιωτική θητεία; Αντίθετα, συζητούσαν επί χρόνια το περίφημο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση, το οποίο σήμερα αποδεικνύεται άχρηστο.
Μερικά κρίσιμα ερωτήματα για το Σύμφωνο
Επ’ αυτού δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Μόνο μερικά ερωτήματα:
Τι σημαίνει «απορρίψεις στα σύνορα» για χώρες όπου οι διασώσεις γίνονται στη θάλασσα; Ακόμη και η Γερμανία που έχει χερσαία σύνορα, ήταν τόσο ισχνά τα αποτελέσματα των ελέγχων που γελάνε και τα πόμολα.
Τι σημαίνει «ταχείες διαδικασίες ασύλου στα σύνορα»; Οι χώρες που έχουν θαλάσσια σύνορα πρώτα κάνουν διασώσεις και μετά μεταφέρουν τον κόσμο σε νησιά ή στην ενδοχώρα.
Οπότε δεν έχει σημασία να ρωτήσουμε και τι θα πει «γρήγορες επιστροφές»!
Καλύτερα να ρωτήσουμε τι σημαίνει δημιουργία κέντρων επιστροφής εκτός ΕΕ, με σύναψη συμφωνιών με τρίτες χώρες (Αφρική) εντός του 2026, ώστε οι νέες δομές να καταστούν λειτουργικές από το 2027!
Πέραν του γεγονότος ότι καμιά συμφωνία (βλέπε Βρετανία) δεν λειτούργησε, για ποιες χώρες της Αφρικής μιλάμε;
«Δεν έχω δει ποτέ ένα Κέντρο Επιστροφής σε τρίτη χώρα που να λειτουργεί», δήλωσε στις 19 Ιουνίου ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος διαφώνησε με την δημιουργία τέτοιων κέντρων.
Άλλωστε, κάποιες χώρες, όπως η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, έχουν ήδη συμφωνήσει με τις ΗΠΑ του Τραμπ – τον οποίο μάλλον προτίμησαν, εκόντες άκοντες.
Μάλλον πολύ δύσκολα θα τους έπειθε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων και Μετανάστευσης Μάγκνους Μπρούνερ…
Οι φαεινές ευρωπαϊκές ιδέες
Στις αρχές του χρόνου, μάθαμε πως η ΕΕ είχε την φαεινή ιδέα να προσπαθήσει να κλείσει συμφωνίες με χώρες όπως η Τυνησία, η Αίγυπτος, η Μαυριτανία και το Μαρόκο!
Λογικό! Πού να σκεφθούν τι θα τραβήξουν οι χώρες του Νότου αν στείλουν κι’ άλλους στην Αίγυπτο, πού να φανταστούν τι θα γίνει στο Μαρόκο (ενώ αυτά που γίνονται τώρα είχαν επαναληφθεί και το 2021), πού να θυμηθούν σε τι φιάσκο κατέληξαν οι προσπάθειες της Βρετανίας, που τους κορόιδεψε ακόμη και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η οποία δεν παίρνει ούτε τους δικούς της!
Τι να πάρει που Κονγκό και Ρουάντα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση και το αντικυβερνητικό ένοπλο κίνημα M23 του Κονγκό, υποστηριζόμενο από την Ρουάντα, αφού προήλασε, επιτέθηκε σε πρόσφυγες και τους έδιωξε κακήν κακώς;
Τι να περιμένει κανείς όταν, τον Δεκέμβριο του 2025, η ΕΕ πανηγύριζε για το… επίτευγμα της κοινής ευρωπαϊκής επιχείρησης επιστροφής 30 Πακιστανών και 10 Μπαγκλαντεσιανών στις χώρες καταγωγής τους;
Όταν στο Σουδάν ο πόλεμος μαίνεται από τον Απρίλιο του 2023 και 700.000 άνθρωποι έχουν καταφύγει στη Λιβύη και ένα εκατομμύριο στην Αίγυπτο, αναμενόμενο δεν είναι να φεύγουν οι βάρκες από τις χώρες αυτές;
Tα σημάδια του πολέμου στην Ομντουρμάν, στα προάστια της πρωτεύουσας του Σουδάν, Χαρτούμ. Πηγή: AP
Στο μεταξύ, η ΕΕ έχει μεν συμφωνήσει σ’ αυτά τα κέντρα επιστροφής, αλλά υπό την προϋπόθεση να πρόκειται για χώρες που σέβονται τα διεθνή πρότυπα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα µε το Διεθνές Δίκαιο. Θα ψάξει πολύ για να τις βρει…
Κάτι είπαν για την Ουγκάντα, αλλά ούτε αυτή δέχθηκε. Στις «εκλογές» του περασμένου Ιανουαρίου, ο 81 χρόνων Μουσεβένι, πρόεδρος εδώ και σαράντα χρόνια, παρέτεινε την εξουσία του με πυροβολισμούς στις συγκεντρώσεις του αντιπάλου του.
Τα ίδια και στην Τανζανία και στην Κένυα…
Το φιάσκο της Βρετανίας
Εδώ απέτυχε (τον Απρίλιο του 2025) το περίφημο βρετανικό κυβερνητικό πρόγραμμα ύψους 4,3 εκατομμυρίων λιρών, που είχε στόχο να επαναπατρίσει εκατοντάδες Αλβανούς καταδικασμένους εγκληματίες ώστε να εκτίσουν την ποινή τους στη χώρα τους.
Κατάφεραν να μεταφέρουν μόλις οκτώ (από τους 1.200 που ήταν στη λίστα) κρατουμένους και για κάθε έναν από αυτούς η Βρετανία ξόδεψε 537.500 λίρες, ποσό που περιλάμβανε τη βελτίωση των φυλακών στην Αλβανία, την αγορά οχημάτων για τη μεταφορά των κρατουμένων και τα λειτουργικά έξοδα του προγράμματος.
Για να μην μιλήσουμε για την άλλη περίφημη συμφωνία της προηγούμενης βρετανικής κυβέρνησης του Ρίσι Σούνακ με τη Ρουάντα, η οποία επίσης κατέληξε σε φιάσκο (αφού η Βρετανία προκατέβαλε 240 εκατομμύρια στερλίνες), όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου παρεμπόδισε την πρώτη πτήση, αποφαινόμενο ότι δεν πρόκειται για ασφαλή χώρα. Μετά, το Λονδίνο ζήτησε πίσω τα λεφτά, αλλά το Κιγκάλι απάντησε πως η συμφωνία δεν περιλάμβανε όρο για επιστροφή των χρημάτων σε περίπτωση αποτυχίας του σχεδίου!
Ο πρώην πρωθυπουργός Βρετανίας Ρίσι Σούνακ. Πηγή: AP
Χτίζουν παλάτια στην άμμο
Τι δείχνουν όλα αυτά; Προφανώς ότι η Αφρική έχει διαλυθεί και η ΕΕ χτίζει παλάτια κυριολεκτικά στην άμμο!
Τι έπρεπε να γίνει; Προφανώς να δώσουν τον υπέρτατο αγώνα για την σταθεροποίηση της Αφρικής, τη νίκη επί των τζιχαντιστών και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής για να μπορούν να ζουν οι άνθρωποι στον τόπο τους. Και όχι να σηκωθούν (οι Ευρωπαίοι) και να φύγουν τρέχοντας επειδή κλώθουν επί χρόνια το θέμα του ευρωπαϊκού στρατού.
Τι άλλο έπρεπε να γίνει; Να καταλάβουν την γεωπολιτική διάσταση του μεταναστευτικού και να παρεμβαίνουν στις ευρωπαϊκές χώρες που κάνουν του κεφαλιού τους – τουλάχιστον όπως επεμβαίνουν για τα καπάκια από τα πλαστικά μπουκάλια!
Για παράδειγμα, τα τελευταία επεισόδια στην Θέουτα δείχνει να έχουν καθαρά γεωπολιτικό υπόβαθρο.
Το Σαχέλ και το «Μεγάλο Μαρόκο»
Το Μαρόκο θεωρεί ότι οι θύλακες της Θέουτα και της Μελίγια πρέπει να «αποαποικιοποιηθούν» - στην πραγματικότητα δεν αποτελούν αποικίες, ουδέποτε αποτέλεσαν μαροκινό έδαφος, αλλά ήταν ισπανικό έδαφος από το 1580, πολύ πριν από την δημιουργία του Μαρόκου. Αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία…
Ωστόσο, το Μαρόκο έχει επανειλημμένα εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για τις πόλεις Θέουτα και Μελίγια. Πρόκειται για ένα ακόμη εθνικιστικό αφήγημα τύπου «Γαλάζιας Πατρίδας», σύμφωνα με το οποίο στο «Μεγάλο Μαρόκο» πρέπει να ενταχθούν εδάφη όπως η Δυτική Σαχάρα, τμήματα της Αλγερίας, η Μαυριτανία, η Θέουτα, η Μελίγια και οι Κανάριοι Νήσοι!
Μάλιστα, το Μαρόκο έχει εδώ και χρόνια στρέψει την προσοχή του προς το Σαχέλ, με την κατασκευή ενός εμπορικού διαδρόμου που θα συνδέει το περίκλειστο Σαχέλ με τον Ατλαντικό.
Το 2023, δημιούργησε την «Βασιλική Ατλαντική Πρωτοβουλία», υποσχόμενο πρόσβαση στον ωκεανό στις χώρες του Κεντρικού Σαχέλ (Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο και Νίγηρα) μέσω ενός νέου λιμανιού, του Dakhla Atlantic, κόστους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο Ελ Αγκρούμπ, εδραιώνοντας έτσι την κυριαρχία του στη Δυτική Σαχάρα. Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν η Μαυριτανία και το Τσαντ.
Από την άλλη πλευρά, η Αλγερία, υποστηρίζει το Πολισάριο, αλλά οι σχέσεις της με το Μάλι, την Μπουρκίνα Φάσο και τον Νίγηρα έχουν επιδεινωθεί. Το Μάλι κατηγορεί την Αλγερία ότι προσφέρει την υποστήριξή της στο ανταρτικό κίνημα των Τουαρέγκ, συμπαρασύροντας και τις άλλες δύο χώρες.
Έτσι, ο Νίγηρας εγκατέλειψε τον αγωγό φυσικού αερίου Trans-Saharian, που θα συνέδεε τη Νιγηρία με την Ευρώπη μέσω της Αλγερίας, ανοίγοντας τον δρόμο για τον ανταγωνιστικό αγωγό Νιγηρίας – Μαρόκου.
Παράλληλα, τα αλλεπάλληλα στρατιωτικά πραξικοπήματα των τελευταίων πέντε ετών έχουν στρέψει τα τρία κράτη του Σαχέλ προς τη Ρωσία.
Στο μεταξύ, ο υπό κατασκευή διάδρομος δέχεται συνεχώς χτυπήματα από τους αντάρτες του Πολισάριο, ενώ οι τζιχαντιστικές ορδές περνάνε από τη μια χώρα στην άλλη.
Μαρόκο και Αλγερία: Δυο βάρκες για τον Σάντσεθ
Το (ενισχυμένο γεωπολιτικά) Μαρόκο έχει ενοχληθεί από την στάση του Σάντσεθ όσον αφορά στο αυτονομιστικό κίνημα των Σαχράουι. Τα γεγονότα του 2021, παρόμοια με τα σημερινά, συνέβησαν όταν η Ισπανία χορήγησε ανθρωπιστικό άσυλο και νοσηλεία στον Ιμπραχίμ Γκάλι, ηγέτη του Μετώπου Πολισάριο, μια απόφαση που πυροδότησε μια σοβαρή διπλωματική κρίση με το Ραμπάτ. Τότε, το Μαρόκο είχε ανοιχτά συνδέσει την επιδείνωση των σχέσεων με την φιλοξενία του Γκάλι.
Επιπλέον, το Μαρόκο και η Αλγερία βρίσκονται σε μεγάλη αντιπαλότητα όσον αφορά στην Δυτική Σαχάρα και έχουν διακόψει τις σχέσεις τους από το 2021. Ωστόσο ο Σάντσεθ προσπαθεί να πατήσει σε δύο βάρκες: Εμπορικές σχέσεις και συνεργασία στο μεταναστευτικό με το Μαρόκο και στενή συνεργασία με την Αλγερία, που αποτελεί τον κύριο προμηθευτή φυσικού αερίου της Ισπανίας.
Διαδηλωτές με σημαίες του Μετώπου Πολισάριο συμμετέχουν σε κινητοποίηση υπέρ της ανεξαρτησίας της Δυτικής Σαχάρας, στην Παμπλόνα της Ισπανίας. Πηγή: AP
Η σημερινή κρίση ξεκίνησε λίγες μέρες αφού η Ισπανία προχώρησε στην αναγνώριση της ιθαγένειας των Σαχράουι που γεννήθηκαν υπό ισπανική διοίκηση και μια εβδομάδα μετά την επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού στην Αλγερία.
Πρόβα κατάληψης των δύο πόλεων
Σήμερα, πολλοί αναλυτές στην Ισπανία θεωρούν πως αυτό που συνέβη ήταν μια υβριδική επίθεση (όπως στον Έβρο), μια πρόβα για την κατάληψη των δύο θυλάκων. Κι’ αυτό διότι οι μετανάστες που έφθασαν στη Θέουτα ήταν αποκλειστικά Μαροκινοί πολίτες που ήδη έχουν σχεδόν όλοι επιστρέψει στην χώρα τους. Σύμφωνα με μαρτυρίες, πολλοί είχαν μαζί τους χρήματα για να ψωνίσουν!
Η ΕΕ οφείλει να βλέπει αυτές τις διαφορές και να παρακολουθεί κινήσεις χωρών που μπορεί να επιβαρύνουν την ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση.
Για παράδειγμα, μόλις στις 14 Ιουλίου, μιλώντας ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Λεονάρντο Σάντος Σιμάο, Ειδικός Απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα για τη Δυτική Αφρική και το Σαχέλ, παρουσιάζοντας την έκθεσή του για την περιοχή, είπε πως οι ένοπλες ομάδες στο Σαχέλ δεν περιορίζονται πλέον στο να χτυπούν και να εξαφανίζονται. Διοικούν εδάφη, ελέγχουν εμπορικές οδούς, συντονίζουν ταυτόχρονες επιχειρήσεις σε διάφορες χώρες, πωλούν ντρόουν και χρηματοδοτούν τις δραστηριότητές τους με κρυπτονομίσματα. Όπως ο Σιμάο προειδοποίησε, δεν θέλουν να νικήσουν το κράτος. Θέλουν να το διαλύσουν εντελώς!
Τρέχουν πίσω από την ιταλική αποτυχία
Όλα αυτά σημαίνουν πως οι Βρυξέλλες όφειλε να έχει ήδη καταρτίσει κεντρική γεωπολιτική και μεταναστευτική στρατηγική κι’ όχι να τρέχει πίσω από την Μελόνι, η οποία έχει αποτύχει πλήρως. Αλλά αντί η μεταναστευτική ρητορική και πολιτική της Ιταλίδας πρωθυπουργού να γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν, οι Ευρωπαίοι την συγχαίρουν και θεωρούν την πολιτική της… πρότυπο.
Τα ιταλικά κέντρα μεταναστών στην Αλβανία είναι συνεχώς άδεια, το ιταλικό λιμενικό έχει γίνει… ταξί να πηγαινοφέρνει κόσμο από την Ιταλία στην Αλβανία και την Αλβανία στην Ιταλία, ξοδεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ενώ το κόστος κατασκευής και λειτουργίας των κέντρων υπολογίζεται στο 1 δις ευρώ!
Στο μεταξύ, η Λαμπεντούζα γεμίζει και αδειάζει καθημερινά (με ένα μικρό διάλειμμα κατά την επίσκεψη του Πάπα στις αρχές Ιουλίου), η Μελόνι έχει επισκεφθεί την Αφρική πάνω από 15 φορές χωρίς αποτέλεσμα, η συμφωνία με την Τυνησία δεν περπάτησε και τελικά επί της κυβέρνησης Μελόνι-Σαλβίνι, που στις εκλογές του 2022, κάλεσαν τους Ιταλούς να τους ψηφίσουν για να σταματήσουν οι μεγάλες ροές μεταναστών, αλλά τελικά συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Το 2023 έφθασαν στην Ιταλία 158.000 άνθρωποι - αριθμός-ρεκόρ!
Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι. Πηγή: AP
Μια αρνητική πρωτιά και στο βάθος ο… ακόμη πιο ακροδεξιός
Και όχι μόνο αυτό! Από τον Οκτώβριο του 2022 που το δίδυμο βρέθηκε στην εξουσία, στη χώρα φθάνουν κατά μέσο όρο 8.600 άτομα το μήνα. Και αυτό είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νούμερο των τελευταίων επτά ιταλικών κυβερνήσεων.
Πρώτη έρχεται η κυβέρνηση Ρέντσι (2014-2016) με μέσο όρο αφίξεων τον μήνα 14.700 άτομα. Αλλά αν λάβουμε υπόψη ότι εκείνα ήταν τα χρόνια της μεγάλης μεταναστευτικής κρίσης, μάλλον η κυβέρνηση Μελόνι-Σαλβίνι κατέχει την πρωτιά!
Τι σημαίνει αυτό; Πρώτον ότι όλα αυτά ήταν προπαγανδιστικά πυροτεχνήματα. Δεύτερον ότι παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια δεξιά-ακροδεξιά κυβέρνηση, αυτό δεν εμπόδισε την δημιουργία ενός ακόμη πιο ακροδεξιού κόμματος, αυτό του απόστρατου στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι που ακούει στο όνομα «Εθνικό Μέλλον».
Στην τελευταία δημοσκόπηση (27 Ιουλίου), το κόμμα της Μελόνι «Αδέλφια της Ιταλίας» λαμβάνει το 26,5% και η «Λέγκα» του Σαλβίνι κατακρημνίζεται στο 5,1% (στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τεσσάρων ετών), ενώ αυτό του Βανάτσι λαμβάνει 7,1%.
Τι σημαίνει αυτό; Μα πως ό,τι και να κάνεις για να «κατευνάσεις» την Ακροδεξιά, αυτή πάντα θα ζητά περισσότερα. Και αν δεν τα πάρει (που δεν θα τα πάρει) εμφανίζεται με νέο προσωπείο για να ξανακοροϊδέψει τον κόσμο.
Τι σχέση έχει η Ιταλία με την Θέουτα;
Στο μεταξύ, η Μελόνι έσπευσε να ανακοινώσει το βράδυ της Παρασκευής την αναστολή της συνθήκης Σένγκεν για ελεύθερες μετακινήσεις από την Ισπανία! Κι’ άλλο πυροτέχνημα δηλαδή. Όχι μόνο επειδή Ιταλία και Ισπανία δεν συνορεύουν – και επομένως κανένας δεν επρόκειτο να ξεκινήσει την… πορεία προς τη Ρώμη – όχι μόνο επειδή οι μετανάστες στη Θέουτα είχαν πάει και όχι στην Ισπανία, αλλά επειδή την ίδια ώρα ήδη είχαν επιστρέψει στο Μαρόκο γύρω στους 50.000 μετανάστες.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός αντέδρασε λέγοντας: «Η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση είναι προαιρετικές, αλλά ο σεβασμός των ευρωπαϊκών συνθηκών δεν είναι». Παράλληλα, κατηγόρησε τη Μελόνι ότι η χώρα της έρχεται πρώτη σε αφίξεις μεταξύ 2021 και 2026, παραθέτοντας τα στοιχεία της Frontex:
«Από την Ιταλία: 478.600. Από τα Δυτικά Βαλκάνια: 340.600. Από την Ελλάδα: 259.800. Από την Ισπανία: 234.760. Από τα ανατολικά σύνορα: 48.000».
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι και ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ. Πηγή: shutterstock
Άλλωστε, η κυβέρνηση Μελόνι-Σαλβίνι δεν χρειάζεται την Ισπανία για να έχει πρόβλημα – μπορούν και μόνοι τους! Ούτε μπορούν να κατηγορούν την Ισπανία ότι νομιμοποίησε 500.000 ξένους εργάτες. Κι’ αυτό διότι πριν από έναν ακριβώς χρόνο η κυβέρνηση Μελόνι ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2028 θα δώσει επίσης 500.000 άδειες εργασίας!
Και τελικά τι σημαίνουν όλα αυτά μαζί; Προφανώς ότι όποιος ακολουθεί τα βήματα της Ιταλίδας πρωθυπουργού, είναι βέβαιο ότι θα αρχίσει να στραβοπατά. Είναι γνωστή η ιστορία του κάβουρα.
Τελικό συμπέρασμα: Όλοι όσοι μιλούν για κέντρα επιστροφών σε χώρες της Αφρικής φαντάζομαι ότι θα είναι αρκετά γενναίοι για να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες του Πολισάριο, τους Τουαρέγκ και όλους τους τζιχαντιστές μαζί!
* Η Σοφία Βούλτεψη είναι βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών της ΝΔ και δημοσιογράφος
